Deccal - Hristiyanlığa Reddiye;(Sosyal ve Eğlence Hayatı - Ticari Yapısı-Eski adetler)

Nietzsche bu eserinde Hristiyanlığı sadece bir inanç olarak değil, yaşamı zehirleyen bir "kurumsal hastalık" olarak tanımlar. 1. Köle Ahlakı vs. Efendi Ahlakı Nietzsche'ye göre Hristiyanlık, antik dünyanın (Grek ve Roma) güçlü, sağlıklı ve yaşamı onaylayan değerlerini tersine çevirmiştir. • Hristiyanlık: Gurur, güç ve bedensel hazzı "günah" saymış; zayıflığı, boyun eğmeyi ve acizliği "erdem" olarak yüceltmiştir. • Sonuç: Yaşamı reddeden, "sürü psikolojisine" dayalı bir köle ahlakı ortaya çıkmıştır. 2. "Hınç" (Ressentiment) Kavramı Nietzsche, Hristiyan ahlakının temelinde hınç duygusunun yattığını savunur. Zayıf olanlar, güçlü olana duydukları kıskançlığı ve nefreti "iyilik" maskesi altında gizlemiş; dünyevi başarıyı lanetleyerek öte dünya vaadiyle teselli bulmuşlardır. 3. Yaşamın İnkarı ve Dekadans (Çöküş) Nietzsche için Hristiyanlık "nihilizmin" en sinsi formudur. • Gerçek olanı (bu dünyayı) "yalan" sayar. • Yalan olanı (öte dünyayı) "gerçek" kabul eder. • Bu durum, insanın içgüdülerini körelterek yaşam enerjisini yok eder.