Doğu Düşleri Sona Ererken

"....Boğazın sularında kaymaya başlıyoruz, ardımızda ipekten kırılmalar bırakarak" diyordu Pierre Loti. İstanbul'a yaptığı son iki yolculukta bir günlük tutmuştu. 1910'daki ziyaretinde İstanbul'un artık eskisi gibi olmadığını gözlemleyerek hayıflanıyordu. Günlüğün bu kısmında, Loti'nin bir tekkede izlediği sema töreni hakkında yazdıkları belki de bu konuda yazılmış en etkileyici satırları oluşturmaktaydı. 1913'te, İtalyanların Trablusgarb'a saldırısı ve ardından patlak veren Balkan Savaşı sırasında ise farklı bir yazarla karşılaşırız. Doğu'nun gizemine tutkun, Türklere duygusal yakınlık duyan Pierre Loti değil, siyasal tavır sergileyen bir yazardır artık. Sonunda 13 Eylül 1913 Çarşamba günü, oğlu ile birlikte bir daha dönmemek üzere İstanbul'daki evinden çıkıp gider. Rochefort'da açtığı bavulundan, İstanbul'daki mezarlıktan getirilmiş çakırdikenler çıkar. Loti'nin günlüklerinden oluşan ve ölümünden sonra derlenen bu kitap Türkçe'de ilk kez yayımlanıyor.