Yeniden Feodalleşme;Batı Demokrasilerini Parçalayan Mutasyon

Yeniden feodalleşme, belki de son on yılların tarihine derinden
damga vurmuş iki karşıt eğilimin bileşkesi olarak
değerlendirilebilir: Bir yanda, çağdaş düzenin yerleşik sınırlarının
ötesine geçen fazlasıyla radikal bir adımın kaçınılmaz olduğuna
dair giderek artan bilinç; diğer yanda ise, kurumsal düzenin olası
bir devrimci dönüşümünde kendi ayrıcalıklarının açıkça tehdit
altında olduğunu gören egemen güçlerin direnci.
Toplumsal eşitsizliğin kaynakları üzerine tartışmalar uzun
yıllardır sürüyor. Fakat 2008 finans krizinden sonra kamu
kaynaklarının özel çıkarlar için seferber edildiği ayan beyan
ortaya çıktığında eşitsizlik birçokları için "teknik" bir problem
olmaktan çıkıp bir toplumsal sorun olarak tartışılmaya başladı.
Tekno-feodalizm, yeni feodalizm ve benzeri kavramsal girişimler
de bu sorunu ortaya koymanın çeşitli yollarından biri olarak
görülebilir.
Massimo De Carolis, Yeniden Feodalleşme kitabında sadece Batı
toplumları için değil, her toplumsal formasyon için geçerli
olabilecek bir kavramsallaştırmaya girişiyor ve yeniden
feodalleşme dina¬miğinin bugünkü tezahürlerini kamusal
çıkarlar ve özel çıkarlar çatışmasının tarihselleştirilmesinden
bağışık görmüyor, onun köklerini Batı modernitesine kadar
götürüp yeniden çağdaş tartışmalara getirerek anlamlı neticeler
çıkarıyor. Okura demokrasiyi, hukuku, devleti ele alırken mutlaka
akılda tutması gereken bir analiz çerçevesi sunuyor.