Liberal Faşizmler

Slavoj Žižek Liberal Faşizmler'de Trump'ın ikinci başkanlık dönemini
yalnızca otoriterliğin ya da bildiğimiz anlamda faşizmin geri dönüşü
olarak görmenin yetersiz olduğunu savunuyor. Ona göre karşımızda daha
tuhaf bir bileşim var: Devletin denetim ve baskı araçlarını genişletirken
piyasayı, şirketleri ve yeni dijital oligarkları her türlü sınırlamadan
kurtarmayı vaat eden bir "liberal faşizm". Bu çelişkinin izini Trump'ın
ABD'sinden Putin'in Rusyası'na, Modi'nin Hindistanı'ndan Avrupa'ya,
Çin'e ve Ortadoğu'ya kadar süren Žižek, Gazze'deki yıkımdan yapay
zekâya, "de-kolonizasyon" tartışmalarından yeni sağ popülizme, Peter
Thiel ve Palantir'in temsil ettiği tekno-feodal dünyadan solun kendi
açmazlarına uzanan geniş bir siyasi manzara sunuyor.
Eski liberal-demokratik düzene geri dönüş mümkün mü? Özgürlük adına
savunulan şey yeni efendilerin sınırsız tahakkümüne nasıl dönüşüyor?
Sol yerel kökleri, toplulukları ve halkın müesses nizama duyduğu öfkeyi
neden sağa teslim ediyor? Bu öfkeyi tekrar sahiplenecek bir radikal
siyaset nasıl inşa edilebilir? Liberal Faşizmler, liberal özgürlük anlayışının
çelişkilerini teşhir ederken, solu sıfır noktasından yeniden düşünmeye
çağırıyor.
"Kırılmanın olumlu bir yanı da var:
Bizi, liberal-demokratik, paternalist devletin eski evresine geri dönüş
olmadığını nihayet kabul etmeye zorluyor. Böylece uzun süredir
tutunduğumuz inkâr ve pazarlık stratejisinden uzaklaşıp, yenilgiyi bütün
çıplaklığıyla kabul etmek zorunda kalıyoruz. Artık sıfır noktasından yeniden
başlamak gerekiyor."