Mete’nin Tuhaf Hikâyesi

Emre Aktürk’ü yeni keşfettim ve açıkçası “Ben bu ismi nasıl daha önce görmemişim?” diye düşündüm. Öğretmen olduğunu öğrenince biraz araştırmak istedim. Gitar çalmasından şarkı sözü yazmasına, diksiyon eğitiminden sinema ve tiyatroya, gezdiği ülkelerden eğitim alanındaki çalışmalarına kadar gerçekten oldukça farklı alanlarla ilgilenen, üretmeyi seven çok yönlü kaliteli biriymiş. Çocuklar için yaratıcı etkinlikler konusunda yıllardır yaptığı çalışmalar, aldığı ulusal ve küresel ödüller de ayrıca dikkatimi çekti. Sonra kitaplarını okumaya başladım. İyi ki de almışım. “Çocuk kitabı” diye başladığım hikâyelerde kendimi bir anda olayların içinde buldum. Kurgusu güçlü, hayal gücü geniş, dili akıcı… Üstelik sadece çocuklara değil, yetişkinlere de keyif verecek bir anlatımı var. Hikâyeleri, karakterleri ve hayal dünyası gerçekten çok başarılı. Kitaplarını bitirdiğimde aklımdan geçen ilk şey şuydu: “Bu kadar güzel yazan bir yazarın neden daha fazla kitabı yok?” Yeni kitaplarını gerçekten merakla bekliyorum. Ben artık takipteyim.

Mete’nin Tuhaf Hikâyesi, daha ilk sayfalardan sizi öyle bir yakalıyor ki elinizden bırakamıyorsunuz. Kitap aslında hepimize o malum soruyu sorduruyor: "Bir sabah uyansan ve kendini pat diye çocukluğunda bulsan ne yapardın?" ​Hikaye tam olarak bu fikir üzerinden yürüyor ama sadece bir fantezi dünyası sunmakla kalmıyor; okuru geçmişle bugün arasında çok duygusal bir köprü kurmaya zorluyor. Mete’nin başından geçen o garip olayları okurken; eski mahalle kültürünün sıcaklığını, aile bağlarının o saf halini ve çocukluk anılarının burnumuzda tüten kokusunu sanki yeniden yaşıyorsunuz. ​Açıkçası ben okurken sürekli kendi çocukluğuma gittim; sokakta oynadığımız oyunları, o zamanki dertlerimizin ne kadar küçük ama aslında ne kadar değerli olduğunu düşündüm. Kitap bize "keşke çocuk olsaydım" dedirtirken, bir yandan da bugünün kıymetini bilmemiz gerektiğini çok ince bir şekilde hatırlatıyor. ​Eğer sadece bir macera değil de, şöyle içten, nostaljik ve insanı kendi geçmişiyle barıştıran bir şeyler okumak istiyorsanız, bu kitaba mutlaka bir şans verin derim. Resmen kalbinize dokunan bir hatırlayış gibi...