Eşikte Bir İnsan

Kendinle arana ince, görünmez bir mesafe girdiğini Kitap kapağı ek olarak mail içinde iletilmiştir. hissediyorsan, bu kitap o mesafenin izlerini taşır. İnsan çoğu zaman kaybolduğunu fark etmez; yalnızca bir gün, artık eskisi gibi olmadığını anlar. Bu şiirler, maskelerin ardında kalan, rollerin içinde eriyen ve kalabalıkların ortasında kendine yabancılaşan insanın izini sürer. Çünkü mesele hiçbir zaman yalnızca kim olduğumuz değildir; asıl mesele, kim olmaktan vazgeçtiğimizdir. O vazgeçişler birikir. Bir gün insan, kendi hayatının misafiri olduğunu fark eder. Bu şiirler, seni kaçtığın yere davet eder. ... Gelirken fazla giderken eksik bir cümleymiş insan, kitaba yazmışlar. Ölürken değil yaşarken huzura çıkar insan, bilmiyorlar. Sözleriniz yüksekten yere değmez mi hiç? Yürümeyen bir aklın yol göstermesi ne tuhaftır.